The Bodhisatta as the Horse King

မြင်းမင်းအဖြစ် ဗောဓိသတ်

ရှေးသောအခါက ကမ္ဘောဇတိုင်း၌ ဒေဝဒတ္တမင်းဟု အမည်ရသော မင်းတစ်ပါး အုပ်စိုးတော်မူသည်။ ထိုပြည်၏ အရှေ့ဘက်၌ မဟာပဗ္ဗတဟု ခေါ်သော တောင်ကြီးတစ်တောင် ရှိ၏။ ထိုတောင်ကြီးကား သစ်ပင်ပန်းမန်တို့ဖြင့် စိမ်းလန်းစိုပြေလျက်၊ အဖိုးတန်သော မြင်းအုပ်များ၏ နေရင်းဒေသ ဖြစ်သည်။ ထိုတောင်ကြီးကို အုပ်ချုပ်စိုးစံလျက် ရှိသော မြင်းမင်းတစ်ပါး ရှိလေသည်။ ထိုမြင်းမင်းကား ဗောဓိသတ် အလောင်းအလျာ ဖြစ်တော်မူသည်။ ဗောဓိသတ်မြင်းမင်းကား အလွန်အသိဉာဏ် ပညာ ပြည့်ဝ၍၊ မိမိ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိသော မြင်းအပေါင်းတို့အား အလွန်ဂရုစိုက်တော်မူသည်။

ထိုအချိန်၌ ဒေဝဒတ္တမင်းသည် နန်းတော်သို့ အလွန်လှပသော မြင်းတစ်ကောင်ကို ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်တော်မူသည်။ ထိုမြင်းကား အလွန်သန်မာ၍၊ အလွန်မြန်ဆန်၏။ မင်းကြီးကား အလွန်ကျေနပ်တော်မူသည်။ “ဟာ၊ ဒီမြင်းကား အလွန်လှပ၍၊ အလွန်တန်ဖိုးရှိပေတကား။ ငါကား ဤမြင်းကို စီး၍ စစ်ထိုးမည်။” ဟု ဆိုတော်မူသည်။

မင်းကြီးသည် ထိုမြင်းကို စီး၍ စစ်ထိုးထွက်ရာ၌၊ မဟာပဗ္ဗတတောင်သို့ ရောက်ရှိတော်မူသည်။ မင်းကြီး၏ မြင်းကား ထိုတောင်ပေါ်ရှိ အခြားသော မြင်းအုပ်ကို မြင်လျှင် အလွန်တုန်လှုပ်သွား၏။ ထိုအခါ ဗောဓိသတ်မြင်းမင်းသည် မင်းကြီး၏ မြင်းကို မြင်လျှင် မိမိ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိသော မြင်းအပေါင်းတို့အား မိန့်ကြားလေသည်။

“အချင်းမြင်းအပေါင်းတို့၊ မကြောက်ကြနှင့်။ ထိုမြင်းကား ငါ၏ ညီတော် ဖြစ်၏။ သူကား နန်းတော်၌ ကြီးပြင်းလာသောကြောင့် တောကို မသိ။ ငါကား သူအား သတိပေးမည်။” ဟု ဆိုလေသည်။

ဗောဓိသတ်မြင်းမင်းသည် မင်းကြီး၏ မြင်းထံသို့ ချဉ်းကပ်၍ နူးညံ့သော အသံဖြင့် ဆိုလေသည်။ “အစ်ကို၊ မကြောက်နှင့်။ ငါကား သင်၏ အစ်ကို ဖြစ်ပါသည်။ သင်ကား နန်းတော်မှ လာသောကြောင့် ဤတောကို မသိ။ ငါကား ဤတော၌ အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်ပါသည်။”

မင်းကြီး၏ မြင်းကား ဗောဓိသတ်၏ စကားကို ကြားလျှင် အလွန်အံ့အားသင့်တော်မူသည်။ “အစ်ကိုတော်၊ သင်ကား အဘယ်ကြောင့် ငါ၏ နန်းတော်ကို သိသနည်း။ သင်ကား အလွန်အံ့ဖွယ်ကောင်းပေတကား။” ဟု မေးလေသည်။

“အစ်ကို၊ ငါကား ဤတောင်၌ အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်ပါသည်။ ငါကား ဤတော၏ အကြောင်းကို အကုန်သိ၏။” ဟု ဗောဓိသတ်က ပြန်လည် ဖြေကြားလေသည်။

“အစ်ကိုတော်၊ သင်ကား အလွန်အသိဉာဏ် ပညာ ပြည့်ဝပေတကား။ ငါကား မင်းကြီး၏ အမိန့်တော်ဖြင့် လာခဲ့၏။ မင်းကြီးကား ငါ့ကို စီး၍ စစ်ထိုးရန် ပြင်ဆင်တော်မူသည်။” ဟု မင်းကြီး၏ မြင်းက ဆိုလေသည်။

“အစ်ကို၊ ငါကား မင်းကြီးအား တောင်းပန်ပါမည်။ သင်ကား အလွန်လှပသော မြင်း ဖြစ်ပါသည်။ မင်းကြီးကား သင့်အား အလွန်ချစ်ခင်တော်မူမည်။ ငါကား သင့်အား အလွတ်ဖြစ်စေရန် တောင်းပန်ပါမည်။” ဟု ဗောဓိသတ်က ဆိုလေသည်။

ထိုအခါ ဗောဓိသတ်မြင်းမင်းသည် မင်းကြီးထံသို့ ချဉ်းကပ်၍ ရှိခိုးပြီးလျှင် လျှောက်တင်လေသည်။ “အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်ကား ဤတောင်၌ မြင်းအုပ်ကို အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်ကား အရှင်မင်းကြီး၏ မြင်းအား ကျွန်ုပ်၏ ညီတော် ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်ကား အရှင်မင်းကြီးအား တောင်းပန်လိုသည်မှာ ကျွန်ုပ်၏ ညီတော်အား ကျွန်ုပ်ထံ၌ ထားရှိရန် ခွင့်ပြုတော်မူပါ။ ကျွန်ုပ်ကား အရှင်မင်းကြီးအား အလွန်လှပသော အခြားသော မြင်းကို ပေးလှူပါမည်။”

မင်းကြီးကား ဗောဓိသတ်၏ စကားကို ကြားတော်မူလျှင် အလွန်ကြည်ညိုတော်မူသည်။ “အမောင်မြင်းမင်း၊ သင်ကား အလွန်အသိဉာဏ် ပညာ ပြည့်ဝပေတကား။ သင်၏ ညီအစ်ကို မေတ္တာကို ငါကား အလွန်ချီးမွမ်းသည်။ ငါကား သင့်၏ တောင်းပန်ချက်ကို လက်ခံပါသည်။ သင်၏ ညီတော်အား ဤတောင်၌ ထားရှိမည်။ သင့်အား အလွန်လှပသော အခြားသော မြင်းကို ငါပေးမည်။”

ထိုနေ့မှစ၍ ဗောဓိသတ်မြင်းမင်းသည် မိမိ၏ ညီတော်အား ထိုတောင်၌ ထားရှိရရှိပြီးနောက်၊ မင်းကြီးထံမှ အလွန်လှပသော အခြားသော မြင်းတစ်ကောင်ကို လက်ခံရရှိလေသည်။ ထိုနေ့မှစ၍ ဒေဝဒတ္တမင်းသည် ဗောဓိသတ်မြင်းမင်းကို အလွန်လေးစားတော်မူသည်။